Oef ik moest mijn hart ff luchten , had veel heel veel geschreven, maar niet op publiceren gedrukt. Het kwam omdat ik veel hoor dat ik een sterke vrouw ben, en heb het daar vaak met de kinderen over, daar het ook over Mirella gezegd wordt. Nuchter ja dat zijn Michel, Mirella en ik, en ik ben ook nog eens (moeilijk te geloven hé) erg emotioneel. Vooral Mirella kan mij raken, soms op een onbedoelde manier au, maar veel vaker door wat ze me schrijft, met zoveel liefde dan jank ik tranen met tuiten.

 

Doordat wij, ieder opzich, veel ellende kennen weten wij de kleine dingetjes zo te waarderen. De blijdschap dat Michel al anderhalf jaar niet is geopereerd, dat Wesley "loopt" wat hij nooit zou kunnen en het wonder van de tweeling. Maar ook genieten van de dagelijkse kleine dingen.

 

Sterk, nee zeggen wij, het overkomt ons en daar moeten we het mee doen. Er wordt niet aan ons gevraagd of we het zo willen, we zouden het graag anders gewild hebben. Maar alle feiten liggen zoals ze liggen en dan vinden wij dat je daar het beste uit moet halen, en daar zal waarschijnlijk inderdaad onze kracht liggen.

 

Niet dat we nooit in de put zitten en stevig balen, nou daar weten we ook weg mee, maar alle dagen lachen we, er valt namelijk iedere dag iets te lachen, te genieten, te bewonderen, te verwonderen. Ja we hebben veel pech in het leven, maar we zijn al zover gekomen dat we zeggen ach het hoort bij ons, en dan kunnen we er ook nog om lachen.

 

Zo me hart toch gelucht, zonder dat ik het andere stuk heb verstuurd. Maar we zijn wel bijna aan het eind van ons latijn en zullen dan ook erg blij zijn als deze week voorbij is. Helaas vandaag ook nog de pech dat kat Bonnie haar ogen heeft gesloten, maar ondanks dat verdriet, wetende dat ze een goed leven bij me heeft gehad 13 jaar, blij dat het katten bestand van 9 terug is naar nog 2.

 

Morgen nog naar Mirella omdat Wesley gaat paardrijden, en dan nog naar een verjaardag, dochter van zus Nell word 20. En dan vrijdag nog, dan moet Mirella met Lorraine en Selène naar Utrecht, waar ze heel grof gezegd gekeurd gaan worden, of ze wel bijlopen. Mirella ziet er heel erg tegen op, omdat het, net als bij Wesley tegenvalt.

 

Heb met haar afgesproken dat ze me belt als ze vlak bij Apeldoorn is, dan kunnen we gelijktijdig bij haar thuis zijn. Ik omdat ik nieuwsgierig ben en voor Mirella dat ze haar verhaal kwijt kan. En dan een poos rust nouja, ff dan maandag moet ik weer naar de internist, en Mirella moest in de middag wat, maar dat ben ik even kwijt.

 

Zo nu de rest even weg halen, hahaha ben gewoon weer bovenaan begonnen, maar wat ik niet wou publiceren staat hier nog steeds onder, dus nu ga ik dat opvegen. Poe tijdens het wegvegen meteen doorgelezen wat ik geschreven had, ongelofelijk hoeveel pijn en verdriet een mens dragen kan. Hahahaha maar goed dat ik het weggeveegt heb, zou bijna medelijden met mezelf krijgen.

 

Maar medelijden wil ik niet hebben, geweest is geweest, en wat komt nou ja dat komt. En medelijden kan ik niet hebben want ik ril van mensen die zichzelf zielig vinden, persoonlijk vind ik dat iedereen die om zich heen kijkt altijd wel iets ziet, al was het maar voor een glimlach.